ruh olmayan bir vücudu düşünebiliyor musunuz? ruhu kaybeden yalnızca benliğini kaybetmiyor ya da hayattan ayrılmıyor. ruh bedenden ayrılırken -çok garip gelmiştir hep- önce kafadan çıkmaya başlarmış, sonra göğüs, en sonda ayak parmaklarından çıkarmış. fakat bir olay var ki; ruhumuzla vücudumuz arasında göbek bağı gibi bir ruh bağ olurmuş. vücudumuzdan çıkarken ve o ruh bağı koparken, ruhtan bir kısım vücuttaki bağ'da kalırmış. o kalan kısım kaybolana kadar vücudumuz çürümezmiş. eğer o bağ birden gitseydi, vücudumuz anında kemik olacaktı. (ki bu yorumu ben getirdim, böyle de olmayabilir yalan olmasını istemem)
Pekala ruhun bu kadar önemli olduğunu öğrendiğim anda ben ne yaptım? Ruh nasıl beslenir? Ona nasıl iyi bakabilirim? Kendime bakarak mı? Ruhu dinlendirmek yalnızca klasik müzikler ile mi oluyor? ya da havuz başında kadehe konmuş kırmızı bir şarapla mı? Acaba 'gerçekten' ruhumuz nasıl besleniyor?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder